Ölüm

Bugün size bir çıkış yolu sunuluyor ve onu kullanmamak için bahaneler buluyorsunuz. Tam olarak neyi korumaya çalıştığınızı inceleyin – savunduğunuz şeyin büyük ihtimalle hatırladığınız biçimde artık var olmadığına dikkat edin. Kalmanın rahatsızlığı artık ayrılmanın rahatsızlığını aşıyor.

İskelet atından iner ve at durur. Dönüşüm çok gecikmiştir ama danışan giderek artan bir çaresizlikle tanıdığa sarılır. Durgunluk, yenileme için ayrılması gereken enerji halihazırda tükenmiş olanı koruma çabası tarafından tüketildiğinde acıya katılaşır. Eski biçim, uyarlamak için çok katı ve kendini sürdürmek için çok tükenmiş içi boş bir kabuk olarak kalır.

Bir ilişki askıda bir çürüme durumunda kalır. Hiçbir ortak son darbeyi vurmak istemez, bu yüzden ikisi de sevgi ve saygının yavaş aşınmasına katlanır. Bir şeyin öldüğünü kabul etmeyi reddetmek, her iki kişiyi de bağlantının eskiden ne olduğu şeyin canlı bir hayaletinde hapseder.

Aylar önce bitmesi gereken mesleki bir durum enerjiyi ve morali tüketmeye devam eder. Danışan korkudan – finansal belirsizlik, başarısızlığı kabul etme, belirsizlik – tutunuyor olabilir. Bu arada, dikkatin ölmekte olan yapıda kaldığı sırada gerçek yenilenme fırsatları kaçar gider.

Danışanın kabul etmeye direneceği isteksiz bir « hayır». Durum pratik olarak zaten sona ermiştir, ancak duygusal veya psikolojik bağ gerçeğin kabul edilmesini engeller. Danışan bitişi ne kadar geç tanırsa, o kadar fazla yan hasar birikir.